Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

ΕΝΑΣ ΠΡΟΠΕΡΣΙΝΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΟΣ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ

Έκανα μια ανάρτηση σχετικά με τα σημερινά και στο facebook και ένας προπέρσινος απόφοιτός μας έσπευσε να μου απαντήσει. Η απάντησή του ήταν απάντηση αποφοίτου του Βαρβακείου με όλη τη σημασία της λέξης, καμάρωσα, ένιωσα περήφανος, και σπεύδω να την δημοσιοποιήσω:


Καλησπέρα κύριε ... Όπως είπατε κι εσείς στο Βαρβάκειο υπάρχει και μια παράδοση στις καταλήψεις. Από την άλλη θεωρώ εν μέρει δικαιολογημένη την αντίδραση που γίνεται εάν έχει ως αποκλειστικό στόχο τα όσα συμβαίνουν το τελευταίo διάστημα. Και εξηγούμαι: επειδή βγαίνοντας από το σχολείο καταλαβαίνεις πώς είναι ο κόσμος στην πραγματικότητα να αναφέρω ένα απλό παράδειγμα... Αυτή τη στιγμή σπουδάζω Διοικ. Επιχ/σεων στο ΤΕΙ Πειραιά και είμαι φοιτητής στο δεύτερο έτος. Πέρυσι για ένα διάστημα μεταξύ Οκτωβρίου και Μαρτίου, για διάφορους λόγους αναπτύχθηκε μια τεράστια κόντρα μεταξύ της Διοίκησης του ΤΕΙ και του Υπουργείου με αποτέλεσμα την έλλειψη χρημάτων ακόμη και για τα απαραίτητα, ήτοι χαρτί για φωτοτυπίες και μαρκαδόρους για τους πίνακες, τα οποία αναγκαστικά πλήρωναν οι απλήρωτοι επί μήνες Δάσκαλοί μας ώστε να γίνεται μάθημα. Οι επιλογές ήταν δυο: Είτε "το κλείναμε το μαγαζί", είτε συνεχίζαμε για όσο αντέχαμε (υπ’ όψιν ότι δεν υπήρχε ούτε πετρέλαιο για θέρμανση, ούτε φύλαξη, ούτε καθαριότητα για κάποιες μέρες). Παρ' όλα αυτά αποφασίσαμε ότι η δεύτερη επιλογή ήταν η σωστή... Τελικά, παρά τα τεράστια προβλήματα και τις τραγικές ελλείψεις στα στοιχειώδη καταφέραμε όχι μόνο να αντέξουμε αλλά και να οργανώσουμε επιστημονικά συνέδρια και ημερίδες για τα οποία εμείς οι φοιτητές καθόμασταν ολόκληρα 12ωρα εκεί ώστε να μπορέσουν να γίνουν με αποτέλεσμα η αξιολόγηση που έγινε στο Ίδρυμα από το οργάνισμο World Ranking Universities που γίνεται κάθε χρόνο να μας φέρει πολύ ψηλά, πάνω από ιστορικά πανεπιστήμια όπως το Πάντειο, το Χαροκόπειο κ.α. και μαλιστά πάνω από 2.000-3.000 θέσεις στην παγκόσμια κατάταξη και καμιά 10αριά στην ελληνική! Με αυτό θέλω να πω απευθυνόμενος προς τους μαθητές κυρίως ότι παρόλα τα προβλήματα ουσιαστικά δικαιολογία δεν υπάρχει. Η καλύτερη επομένως αντίδραση στις δυσκολίες και στις αδικίες που γίνονται είναι να καταφέρνεις να βγαίνεις αλώβητος και καλύτερος και αν υπάρχει απέναντί σου ισχυρότερος από εσένα εχθρός να τον εκνευρίζεις και να τον πεισμώνεις, όπως κάποτε είπε και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ. Προφανώς κάτι τέτοιο δε μπορεί να γίνει παντού, όπως για παράδειγμα όταν σου κόβουν το μισθό όπως τώρα, όσο και να θες δε μπορείς, αλλά όπου και όποτε είναι εφικτό αυτό, θα πρέπει να γίνεται. Άλλωστε το Βαρβάκειο δεν είναι το τυχαίο σχολείο που οι μαθητές είναι παραμελημένοι άρα η κατάσταση δε θα πρέπει να είναι τραγική. Από όσο θυμάμαι πάντα κάποιος φρόντιζε για να έχουν περισσότερα οι μαθητές από ό,τι στα άλλα σχολεία. Εάν θέλετε αναφέρετε το παράδειγμα αυτό (και χωρίς τόπο χρόνο κλπ) και πείτε στους μαθητές σας ότι με κατάληψη το μόνο που πετυχαίνεις είναι κλειστό σχολείο. Και κλειστό σχολείο, σημαίνει νεκρό σχολείο. Εάν τότε είχαμε κάνει κατάληψη στο ΤΕΙ το πιθανότερο είναι σήμερα να ήμασταν αλλού φοιτητές γιατί απλά το δικό μας ΤΕΙ δε θα υπήρχε πλέον, αφού εάν πραγματικά μας κυνηγούσαν όπως ισχυριζόταν ο πρόεδρος του ιδρύματος, τότε αυτοί που μας κυνηγούσαν θα είχαν βρει την ευκαιρία που έψαχναν. Ο μόνος τρόπος να αντιδράσεις είναι να αντέξεις και να ξεπεράσεις τις δυσκολίες... Αλλιώς δίνεις ευκαιρίες σε όσους σε κυνηγούν και η κατάληψη δίνει την ευκαιρία (η Χριστοφιλοπούλου τη βρήκε αυτή την ευκαιρία και ισοπέδωσε με αυτά που είπε σήμερα τις αντιδράσεις και τα αιτήματα των μαθητών). Καλό κουράγιο.!

Δεν υπάρχουν σχόλια: